Kaygı; psikanalitik kurama göre kaçınılması gereken bir duygu değil, anlaşılması gereken bir sinyaldir. Kaygıdan kaçınma kısa vadede rahatlama sağlasa da uzun vadede kaygıyı sürdürebilir. Buna karşılık; kaygının kabul edilmesi ve duyguların işlenmesi, bireyin kendini düzenleme kapasitesini güçlendirerek daha sağlıklı bir psikolojik denge kurulmasına katkı sağlar.
Freud’un histeri çalışmaları, bastırılmış ruhsal içeriklerin bedensel semptomlara dönüşebileceğini gösterirken; Paris Psikosomatik Okulu bu süreci düşünsel temsil kapasitesinin sınırlılığı üzerinden geliştirmiştir.
Emily Bronte’nin yazdığı Uğultulu Tepeler kitabı, yakın zamanda film adaptasyonuyla gündeme geldi. Kitapta ve filmde ana karakterler Heathcliff ve Cathy’nin kıskançlık ve intikamlarla dolu aşk hikayesini Freud’un psikanalitik teorisiyle, savunma mekanizmaları, id, ego ve süperego kavramlarıyla açıklayabiliriz.
Donakalma, stresli ve tehdit algısı yaratan durumlarda ortaya çıkan son derece insani bir tepkidir; irade eksikliği değil, ego’nun kendini koruma mekanizmasıdır. Freud ve kuramcılar, bu durumu bastırma, ego felci ve geçmişte çözümlenememiş deneyimlerin bugüne taşınmasıyla açıklar.
Klasik müziğe olan tutkusu, sinestezik koku kabiliyeti, rafine giyim tarzı, Dante’den okuduğu dizeler, hayatının merkezinde olan gastronomi ve tabii ki mesleği olan psikiyatride kazandığı saygınlık… Hannibal Lecter.
Ölüm birçok kişi için gizemli görülen, reddedilen ve belirsizlik içeren bir olgudur. Freud, Lacan ve Jung’a göre ölüm kavramı…
Freud’un Psikanalitik ekolü yıllar sonra bile kültürel birçok dinamiğin eleştirisini oluşturuyor. Bugün sadece insanı değil dini, politik, sosyalojik ve antropolojik açıdan birçok alanda dönüşerek bugüne gelmiş bir ekol.Peki bu kapsamlı ekolün kurucusu Freud, söz konusu aşk olunca ne diyor?
Freud’un rüya teorisi neden ve nasıl rüya gördüğümüz üzerine oluşur. Geçmiş yüzyıldan bu yana oldukça itibarsızlaşmış da olsa, bazı doğru kısımları olduğunu gösteren deneyler mevcuttur.
Psikanalitik kuram, ergenin yaşadığı öfke için ebeveynlerle kurulan ilişkilere, nesne ilişkilerine ve ödipal dönem çatışmalarının tekrarlanmasına vurgu yapar.
Louvre Müzesinin koridorlarında yürüyüp tarihin en ünlü heykellerine, tablolarına, mozaiklerine hayran kalıyorsunuz. Ancak o da nesi? Bir anda başınız dönmeye başlıyor, gücünüzün azaldığını hissediyorsunuz. Bir nevi sanat çarpması gibi. İşte tam olarak bu durumun literatürde bir adı var; Stendhal Sendromu.
